VERGRIJZING……..en de bloemen geuren voort…..

Vergrijzing……….

Vergrijzing als bedreiging voor pensioenfondsen en de Staatskas, jarenlang door hen gespekt met harde guldens. Vergrijzing in de zin van : afgeschreven worden en nog slechts aanwezig, gedoogd zo U wilt, om te worden onderhouden door te weinig jonge schouders……

Maar het zijn wel de ‘grijze duiven’, die het mogelijk maakten dat Nederland ruim zestig jaar geleden kon herrijzen met een mentaliteit waarvan de jonge generatie is vervreemd. Daarom is het wellicht eens interessant te ervaren hoe een ‘grijze duif’ op de ontwikkelingen in datzelfde Nederland terugkijkt! Misschien zal het enige verbazing wekken dat de ‘vergrijzing’ een eigen mening heeft over de jonge, zo van zichzelf overtuigde generatie…….

En de bloemen geuren voort…            

Door Jaap Elze

Wij leven in een tijd van snelle veranderingen. De politiek en de commercie houden niet op ons deze waarheid te verkondigen. Zij willen dat wij deze reclamestunt volgen met ons verstand op nul. De commercie wordt er beter van en de snelle jongens en meisjes uit de politiek kunnen zich dan als super progressief presenteren.

Wij leven in een tijd vol snelle veranderingen! Gedachten en emoties gaan daarin mee. De mens blijft ondanks auto’s, scooters en fietsen op zijn voeten verder gaan, dus traag en onveranderd door alle eeuwen heen.

Een groot deel van de mensheid doorziet deze reclamestunt en daarom leeft zij in minder ontwikkelde gebieden op onze planeet. Minderontwikkeld? Hoezo? Welnee! De tijd is bij deze mensen alleen maar minder haastig geweest!

In onze westerse landen kreeg de tijd ineens haast en vond daarvoor allerlei revoluties uit: de muzikale (trommelvlies tergende) revolutie, de vooral consumeren revolutie, de reality TV revolutie, de nationaal-socialistische revolutie, de politiek rode revolutie, en andere kleinere ontwikkelingen, waar de uitvaartondernemers het meest van profiteerden. Met als (voorlopig) sluitstuk de technologische innovatie revolutie.
Om een heel nieuwe modetrend in te voeren, introduceerde de tijd in de zestiger en zeventiger jaren ook een zacht soort revolutie: de zachte bloemenkracht of om het een ander oer-Hollands begrip mee te geven: de flowerpower!  Alles moest zacht en lief
zijn! Lief zijn voor elkaar! Alles moest mogelijk zijn in het leven op de zachte vleugels van lichtere en zwaardere roezen van verdovende middelen. Omdat het zacht en lief was, deed het niemand kwaad, werd er beweerd.

Nederland, door de Tweede Wereldoorlog uitgemergeld, verloor zijn kolonie Nederlands-Indië. Nederland moest daardoor geheel in zijn eentje maar met Marshall-hulp het land weer opbouwen. Nederland deed dat met vernieuwingskracht en zeer veel inzet. Een groot aantal beginnende en gevorderde pubers uit de vijftiger jaren had vanwege hun leeftijd niet opgemerkt, hoe nieuw Nederland geworden was. Toen in de zestiger en zeventiger jaren hun pubertijd niet overging in volwassenheid en dus uit de hand liep, besloten zij dat het nieuwe Nederland ouderwets was en dus uit de tijd.

Aangezien zij pubers waren, konden zij niet beseffen, dat vaste normen en waarden de wederopbouw van hun land mogelijk hadden gemaakt.

Vanuit de Verenigde Staten waaide de nieuwe, zachte revolutie over, de flowerpower of bloemenkracht, samen met de verheerlijking van het gebruik van verdovende middelen.

De reclameleus van de bloemenkracht luidde: “Alles wat er tot nu toe is geweest is ouderwets en uit de tijd. Wij moeten de wereld veranderen! Wij moeten alleen maar lief zijn voor elkaar!” Talloze intellectuelen namen deze geloofsbelijdenissen over. Zij geloofden heilig in deze opvattingen en droegen die uit. Deze levenshouding werd kritisch genoemd.

De Flowerpowerdagen zijn voorbij, maar de geur van deze bloemen, – overwegend wiet – van hasj en andere snelwegen naar een antinirwana, zweeft nog steeds ijl en werkzaam door Nederland. Coffeeshops mogen helpen dit in stand te houden, hoewel dit in strijd is met de wet. Dit hebben de flowerpowerintellectuelen van toen nu beslist, vanuit de hoge
maatschappelijke posities, die ze nu innemen.

Op het religieuze vlak werd met de komst van het maatschappelijke, rode bloemetjes-behang de dood van God uitgeroepen. Met de “God is dood” theologie werden de eeuwen oude christelijke normen en waarden terzijde gesteld. Die waren net als God helemaal uit de tijd. De tegenwoordige maatschappelijk algemene onzekerheid in ons land heeft zeker hiermee te maken. De belangstelling voor buiten-Europese religies kan dit tekort nog niet vervangen. Zullen ook zij worden doodverklaard, omdat ook zij dezelfde ouderwetse ethische normen en waarden verkondigen als die van het Christendom?

Onder invloed van die geur van bloemen werden het huwelijk en de huwelijkstrouw verderfelijk genoemd.
Flowerpower propageerde seks voor iedereen met iedereen. Alle mannen met
alle vrouwen, alle mannen met mannen en alle vrouwen met vrouwen. Huwelijk en trouw belemmerden immers ieders ontplooiing op dat gebied. Ieder voor zich en niemand voor ons allen. Dit was de seksuele revolutie, een orgie van frustraties en de rode loper voor het lichamelijke pacifisme: S.O.A..

Lief zijn voor elkaar!

Dat moest ook in het onderwijs worden ingevoerd! De leerlingen mochten niet langer gekweld worden met het uit het hoofd kennen van geschiedenisjaartallen, wiskunde- en scheikundeformules, om enkele voorbeelden te noemen. Nee, ze moesten in deze snel veranderende tijden alleen maar weten‘ waar wat in welk boek te vinden was’.

Geen vak op school mocht nog grondig geleerd worden, omdat op een paar gebieden van wetenschap en techniek alles heel snel veranderde. Geschiedenis werd eigenlijk niet meer zo nodig geacht, want dat deed de leerlingen toch niet veel goeds. Niet achterom kijken, maar vooruit zien naar de bloemige toekomst in de mist! Kaartkennis bij aardrijkskunde was evenmin nodig, want er gingen zoveel mensen in de vakanties naar het buitenland, dat de leerlingen zo spelenderwijs de steden en dorpen op de landkaarten zouden leren kennen.

De scholieren van vóór de mammoetwet zouden globaal weten waar in Europa de belangrijkste grote steden, rivieren en bergen te vinden waren. De jeugdige Nederlandse Europeanen plaatsen Wenen in de provincie Groningen en Londen tussen Den Haag en Zandvoort. De Wolga zal wel in Rusland liggen omdat dat op wodka rijmt. Dat is overdreven misschien, maar toch niet zo ver naast de waarheid.

Niets mocht meer grondig uit het hoofd geleerd worden volgens de tegenwoordige leermethoden. De leraar, die soms nog gedegen leerwerk eiste, kwam in moeilijkheden wegens afwijking van de geldende methoden.

En de bloemen geuren voort!

Maar er komen  ook steeds meer mensen in Nederland, die niet willen zweven op de geur van lang verwelkte bloemen. Er zijn nog mensen, die weten dat je niet verplicht bent sneller te lopen dan je voeten gaan kunnen. Geleidelijk aan begint men te beseffen dat
drugs de samenleving ernstig ontwrichten en dat die samenleving daar krachtig tegen moet worden beschermd.

God wordt niet langer dood verklaard, maar bekeken als een kerkelijke merkwaardigheid waar mensen misschien iets aan kunnen hebben. Alleen heerst inmiddels de overtuiging dat mensen God’s schepping kunnen verbeteren middels gen-technologie en het verbouwen van lichamelijke (aan modetrends onderhevige) ‘onvolkomenheden’.

En ondanks de officiële verkondiging van de beperkingen van het huwelijk en de huwelijkse trouw zijn talloze verliefde paartjes blijven geloven in liefde en eeuwige trouw.

De holle bolle ego’s zijn nog omvangrijker geworden. Daartoe aangemoedigd door ethische
normloosheid, want daarin kan holle bolheid van iemands ‘kleine ik’ goed en buitensporig gedijen.

In het onderwijs begint men een beetje terug te komen van de tot Wet verheven regels, waaraan de jongeren niets hebben en waarmee ze met kluitjes in het riet gestuurd worden.
Men begint weer eisen te stellen…… nog niet veel, maar het begin is er.

Een Hollands spreekwoord zegt, dat na de regen de zon schijnt. Voorlopig zitten we in de regen en de drup. Zouden onze kleinkinderen die zonneschijn al meemaken? Ik hoop het voor ze en heb daaraan iets om naar uit te kijken.

Over resoundeffects

Mijn naam is Gabriele van Doorn, ik woon in Heerlen - Parkstad Z.Limburg. * mijn website is te vinden op: www.klank-kleur.nl/ * en U kunt me vinden op: http://nl.linkedin.com/in/gabrielevandoorn
Dit bericht werd geplaatst in Maatschappelijk en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op VERGRIJZING……..en de bloemen geuren voort…..

  1. tiny beckers zegt:

    Schitterend om te lezen ,helemaal mijn idee van wat de flowerpower voor rotzooi met zich mee bracht!
    Ik zou zeggen, laten de ouderen waar ik ook eens bij zal horen gewoon zichzelf blijven en terug kijken op hun leven met de gratie en de trots die hun met recht kunnen dragen.
    Tiny

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s