DECEMBER…….de Zonnewende

HET FEEST VAN LICHT

Door het bestuderen van de nachte­lijke hemel kenden de Oude Wijzen exact het moment van de zonnewen­de, het ge­heiligde moment van het Mid­winterfeest of op z’n Ger­maans: het Yule-feest. (In de Scandina­vische landen het Yul-feest ge­noemd). Het Yu­le-feest was een feest van vreugde en alom heersen­de gast­vrijheid; de jaarlijkse overeen­kom­sten wer­den opnieuw aangegaan en de Goden over de toekomst ge­raad­pleegd. In het bos staande dennenbomen werden ver­sierd en vreug­de­vuren ont­sto­ken.

Onafhankelijk van de Germa­nen vierden ook de Kelten in Enge­land en Ierland het feest van de Zonne­wen­de. Druïden ontstaken op deze Hei­lige Avond grote vuren op de toppen van de heuvels, die tot ver in de omtrek zichtbaar waren en op deze wijze het nieuws van de terugkeer van de zon moesten verbreiden.

Daarmee een einde makend aan de jaarlijks periode van terugkerende onzekerheid en de prangende vraag of er nog een toekomst zou zijn indien de zon het af zou laten weten en voorgoed wegbleef. Hele generaties voorouders hebben ieder jaar geworsteld met deze angst en onzekerheid, behalve dat ze deze koude periode moesten zien te overleven. Een onbestendig gevoel dat diep in onze genen ligt verankerd en mede verantwoordelijk kan zijn voor de somberheid die mensen kan overvallen voor en rond de Kerstdagen.

Maar na de zonnewende was er ruimte voor vreugde en opluchting.

  • Het oude Rome vierde op de dag van de zonnewende Nata­lis Solis Invic­ti, de ge­boortedag van Sol, de On­overwinnelijke. Er heerste op die dag algemene vreugde en men gaf elkaar geschen­ken. Oorlogsverkla­ringen en executies werden uitge­steld en de publieke aangelegenhe­den opgeschort.
  • Ver voor de geboorte van Jezus erkende China de peri­ode van de zonnewende als een heilige tijd en wa­ren alle winkels, ge­rechts­hoven en openbare werken gesloten. Men vierde feest!
  • De Perzen herdachten bij de zonnewende met prachtige ceremo­niën de geboorte van Mithras.
  • Zelfs in India werd op de dag van de zonnewende een godsdien­stig feest gevierd, dat aanleiding was tot uit­bundige vreugde en dat al zo oud was, dat de oorsprong van dit feest verloren is gegaan.

Over de gehele wereld vier­den alle volkeren het feest van de winter­zonnewende, zonder van elkaars bestaan op de hoogte te zijn, zon­der ook maar iets van elkanders geloofsbeleving te weten. Dat maakt dat IETS alle men­sen op een onbe­wust niveau verbindt. Er is een univer­sele toestand die zich rond deze dagen van de21ste decem­ber zodanig manifes­teert dat men van een Kosmi­sche Manifestatie kan spreken.

Het gaat hier om HET FEEST VAN LICHT, dat zich op stof­felijk en spiritueel niveau afspeelt en dat al van oudsher een heel belang­rijke plaats in ons leven, ons denken en ons voelen heeft.

Het Christendom en vooral de com­mercie hebben dit feest onnoe­me­lijke schade toege­bracht en vele mensen vragen zich af, waarom zij juist rond die dagen zo treurig gestemd, dan wel depressief zijn. En ik denk dat deze mensen van nature een gevoe­ligheid of een herinnering bezitten, die ze niet onder woorden kunnen brengen in deze tijd, waarin de ware kennis ontbreekt,  waar slechts sprake is van vage traditie.

Al heel jong had ikzelf moeite met het hele Kerstgebeu­ren zoals wij dat hier ken­nen en dat mij maar al te vaak werd opgedrongen. Het stuitte me tegen de borst dat hele volksstammen jonge gezonde dennen uit de natuur of op de markt haal­den en in huis sleepten waar deze boompjes tot sterven gedoemd wa­ren. En alsof dat niet erg genoeg was, verdwenen deze prachtige jonge dennen onder een hoop van glanzende en glinsterende kitsch en ging men totaal voorbij aan het stervenspro­ces, dat men wil­lens en wetens in huis haalde.

Maar ik kreeg een warm gevoel bij het zien van die paar bomen, die op hun plaats in de tuin bleven en alleen met kaarsjes getooid waren. Toch voelde ook ik dat er ‘iets in de lucht hing’ en ontmoette mensen die mij een gevoel konden geven, dat wij iets bijzon­ders beleefden. Dat met het licht van kaarsen en een paar mare- en dennentak­jes iets spiri­tueels mijn huis binnen­trok, dat ik met goede vrienden kon de­len. Het viel mij dan op, dat onze ge­sprekken in die tijd bespie­ge­lend waren met iets van bezinning en optimisme, waaraan alles onder­geschikt was.

In de loop der jaren leerde ik de essen­tie kennen van het Feest van Licht in zijn meest natuurlijke vorm en leerde ik de waarde ken­nen van deze tijd, die voor­al een tijd van reflectie is en daardoor eveneens een spiri­tueel feest in jezelf, dat je aan anderen kunt ver­der geven.

Het verhaal van de stal en het kerstkind heeft niets met een christelijk feest te maken en is bij­na gelijklui­dend aan het ver­haal uit de Mithras-mythologie. Een knieval van het jonge Chris­ten­dom om bij de Romeinen voet aan de grond te krijgen, want de Myth­ras-mythologie was het geloof van de Ro­meinse soldaat.

Jezus werd niet in december geboren, want dan lig­gen in Palestina (het huidige  Israël) de herdertjes beslist niet bij nachte! In het kerstevangelie, zoals dat wordt voorgelezen, zijn een aantal te­gen­strijdig­heden lange tijd over het hoofd gezien. Ook het gege­ven, dat Jozef en Maria voor de geboor­te van Jezus vanuit Nazareth naar Bethlehem reisden is histo­risch volkomen onjuist omdat de plaats Nazar­eth in die tijd nog helemaal niet bestond en noch in de Talmud of in het Oude Testament is de naam ook maar ergens te­rug te vin­den. Nazareth werd pas gesticht, nadat het Christendom vaste voet aan de grond kreeg en was een his­tori­sche bijstelling ten behoeve van een verhaal, dat al enkele eeuwen circu­leer­de.

Er bestond in die dagen wel een sekte van Naza­re­ners, die door de Joden als hei­denen of ket­ters be­schouwd werden, maar qua geloofs­beleving dicht bij de grondbe­ginse­len stond van het Christendom.  Toen men Jezus een Na­zare­ner noemde, was dit als be­le­diging be­doeld en gaf men daarmee aan, dat men hem als een ket­ter, een niet-Jood beschouwde.

In het Nieu­we Testa­ment vindt men dus histo­rie vermengd met aanpas­sing en daardoor ontstaan legio tegenstrijdigheden. In feite staat het kerst­verhaal door zijn onjuisthe­den en vals sentiment tussen ons en een waar begrip over deze Mees­ter van Lief­de.

Het is typerend voor het Christen­dom dat zij voortdu­rend de accen­ten legt op zaken, die van onder­geschikt belang zijn en daarmee voor­bij gaat aan de essentie, na­melijk het leven en de boodschap van Meester Jezus en het feit dat Zijn leer in grote lijnen aansloot op andere godsdiensten en een uni­ver­sele zienswijze. Koste wat kost wilde het Christen­dom een exclusi­viteit af­dwingen, waar het totaal geen aanspraak op kan maken en waarmee alleen maar be­reikt is geworden, dat onze geloofs­bele­ving van een aan­tal wezenlijke zaken is ver­vreemd.

Ooit was het misschien noodzakelijk om het ongeletterde volk een religie mee te geven, die een aantal simpel te bevatten richtlijnen bezat. Het Christendom is ook een typische devotie-religie waarbinnen weinig of geen vragen gesteld worden en dogma’s weinig ruimte laten voor het verwerven van kennis of tolerantie ten aanzien van analoge levensbeschouwingen.

In de tijd rond de geboorte van Jezus was de Joodse Leer een pro­bleem en er bestonden verschillen­de groeperingen zoals de Farizeeërs, de Sad­duceeërs en de meest ortho­doxe joden: de Hebreeërs.

Hun leringen en zienswijzen waren on­derling tegen­strij­dig en men kon in die dagen beslist niet spreken van één Joods Geloof. Bovendien waren veel Joden slechts Joods door hun afstamming, maar Romeins door hun poli­tiek en Grieks in hun den­ken. Daarnaast bestonden er twee stromingen, die door de Joden als ketters werden beschouwd, te weten de Naza­reners en de Orde der Esse­nen.

De Essenen waren veel minder bekend dan de Nazareners, omdat zij in Palestina min of meer onder­gronds moesten werken en hun lerin­gen werden slechts in beslo­ten kring aan ingewij­den doorgege­ven. Hun kleine gemeen­schappen lagen ver­spreid in goed beschermde afzondering. Sinds de vondst van de Dode Zee Rollen in 1946 is er aanzien­lijk meer bekend geworden over deze ascetisch-mys­tieke orde.

De ouders van Jezus behoor­den tot de Essenen en waren afkom­stig uit Galilea, daar­over bestaat geen enkele twijfel. Jezus zelf wordt ook meermalen ‘de Galileeër’ ge­noemd. In Matheus IV:15 staat ge­schreven: ‘Galilea der heidenen’ omdat verreweg de meeste Galileeërs niet-Joden waren van arische af­komst. In Maccabeën I:23 krijgt men al een aandui­ding, dat de Ga­lileeë­rs niet alleen als heidenen en men­sen van een ander ras werden beschouwd, maar ook als vij­anden van de Joodse belan­gen.

Het is om die redenen, dat de Es­senen diverse klooster­herber­gen en grotten in­richtten als toevluchts­oor­den voor noodgeval­len, het ver­plegen van armen,  zieken en gewon­den op tamelijk af­gelegen plaat­sen. Deze toe­vluchtsoorden werden ‘beths­aida’ genoemd en waren vaak ook gewijde plaatsen. En in één zo’n grot, zo’n bet­hsaida is Jezus ter wereld gekomen. Ook dat is niet vreemd, want vele vrouwen bevielen in zo’n grot, van­wege de goede faciliteiten en de gewijde sfeer. Het is ook daarom, dat de drie wij­zen precies wisten waar ze moesten zoeken en al maanden voor de bevalling op weg waren naar die speciale ge­wijde plaats.

De Essenen geloofden al heel lang, dat de Messias in hun midden gebo­ren zou worden en hadden zich twee eeuwen spi­ritu­eel, maar ook qua levensin­stel­ling hier op voorbereid.

Het huis van David, waaruit Jezus wordt geacht te zijn voort­gekomen, was al lang in vreemde handen en er is geen enkele link te vinden naar de Galileeërs, wiens afstam­ming bij de uit Egypte af­komstige ariërs ligt.

Men kan zich afvragen waarom de kerk zo moeilijk doet over deze feiten, hoe men ertoe is gekomen om de schitterende boodschap van het Feest van Licht zo te ver­don­keremanen en te vervangen door een zielig verhaal over een moedeloze man en een hoogzwangere vrouw, die overal weggestuurd worden zodat een kind uiteinde­lijk in een stal ter wereld moet komen.

Het verhaal van de stal, de os, de ezel en het kribbetje is overigens al zo’n 6000 jaar oud en van ‘heidense’ oorsprong. Alleen lag in de kribbe de jong herboren zon en waren de stal, de os en de ezel een symbolisch weergave van menselijke aspecten. Het handelde hier ook om het Licht dat in jezelf opnieuw geboren wordt gedurende de periode, waarin de natuur zich in een toestand van schijndood bevindt en zich voorbereid op nieuw leven.

Velen van ons zoeken geluk en vre­de in een wereld, die van voorbij­gaande  aard is zon­der te weten waar­uit dat geluk of die vrede zou kun­nen bestaan.

In dit seizoen be­vindt de mensheid zich in een van nature gevoelige stemming, die tot zinvolle reflectie kan dienen om zich uiteindelijk te ontladen in een vreugdefeest, waarbij men hoop en kracht opdoet voor het komende jaar.

Bronnen:

  • Scrolls from the Dead Sea door E. Wilson
  • Het Mystieke leven van Jezus door Dr. Spencer Lewis
  • Eigen aantekeningen van stu­dies
  • Eerder door mij gepubliceerd in deel 3 van  “Dageraad van een Nieuw Millenium’.

Over resoundeffects

Mijn naam is Gabriele van Doorn, ik woon in Heerlen - Parkstad Z.Limburg. * mijn website is te vinden op: www.klank-kleur.nl/ * en U kunt me vinden op: http://nl.linkedin.com/in/gabrielevandoorn
Dit bericht werd geplaatst in Levensbeschouwingen, Maatschappelijk en getagged met , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

6 reacties op DECEMBER…….de Zonnewende

  1. Tiny zegt:

    Ik weet ook nog alles wat er gebeurde en de gevoelens die boven kwamen ik weet dat we ons persoonlijke licht toevoegden maar jammer genoeg weet ik de exacte woorden niet meer!
    Ik weet dat de intensie telt,en deze was en is heel zuiver en goed.

    tiny

  2. tiny beckers zegt:

    Dat zal zeker gebeuren Gabriele!..Bedankt
    Liefs
    Tiny

  3. tiny beckers zegt:

    Ik mis het feest van licht elke keer Gabriele,..het gaf mij een geweldig mooi gevoel om de warmte door samenkomst te voelen,ook de samenkomst van mensen die niet lijfelijk aanwezig waren..het waren hele mooie en waardevolle momenten
    Tiny

    • Ja, Tiny maar zolang je de herinnering levend houdt, leeft het feest van Licht nog steeds. En op het moment van de zonnewende kun je toch nog steeds contact maken zoals we dat met onze groep al die keren deden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s