MISLEIDEND LEIDERSCHAP!!

Momenteel leven we in een tijd van veel veranderingen, grote onzekerheid, twijfels aan goed leiderschap en economische crises. Leiderschap is feitelijk nooit echt ter discussie gesteld maar dank zij de Occupy Movement en de Beweging Avaaz groeit ook de roep om een beter functioneren van democratie. Dank zij “Wij zijn de 99%” is pijnlijk blootgelegd hoe leiderschap ook een greep naar totalitaire macht inhield en slechts functioneerde als middel tot massacontrole.  Een vorm van samenzwering om een kleine ‘elite’ (de nu als zodanig benoemde 1%) economisch veilig te stellen en verregaande beslissingen te nemen op het gebied van het inrichten van een samenleving, economische ontwikkelingen. gezondheidszorg, voedselvoorzieningen e.d.. Daardoor ontstond een ergerlijke vorm van rechtsongelijkheid, die wel gevoeld maar nooit duidelijk in kaart gebracht werd. De onderlinge meningen van de massa waren eindeloos verdeeld, de invalshoeken te divers en niets werd duidelijk benoemd, zodat het ongenoegen nooit effectief kon worden omschreven. In hoeverre het ‘verdeel en heers’ principe hier bewust of onbewust is toegepast laat zich niet meer achterhalen.

Aan de andere kant liet de massa Gods water over Gods akker lopen waardoor elke vorm van solidariteit meer en meer verwaterde. De wereld werd (o.m. door het internet) kleiner, maar de onderlinge afstand tussen mensen steeds groter.

  • Individualisatie werd een ‘must’, maar in hoeverre werd begrepen wat individualisatie inhoudelijk betekende?
  • Onze noodzakelijke (levens)behoeften werden gedicteerd door reclamespotjes en reclameboodschappen, die de massa vooral moesten aanzetten tot consumeren.
  • Consumeren werd één van de pijlers die (over)productie moest stimuleren, waardoor producten kwalitatief achteruit gingen. Er werd een levensduur voor elk product bepaald om productie voor de toekomst veilig te stellen.
  • Het bevorderen van ‘Ego-boosting’ en het etaleren van de persoonlijke status vrat zich een weg binnen de samenleving.
  • Persoonlijke ontwikkeling werd een ‘hot issue’ en legde een markt open voor Goeroes van allerlei soorten en pluimage. Feitelijk kwam het aanbod allemaal op hetzelfde neer en sommige punten van hun programma hadden op een Middelbare School zeker nut gehad, maar voor deze mensen kwam het geld met bakken binnen. En hun publiek kreeg een korte periode van euforie en meende het licht te hebben gezien.
  • Onderscheidend bezig zijn en vooral met nieuwe producten komen. De kritische consument beseft dat ‘NIEUW’ vandaag de dag veeleer ‘EEN BEETJE ANDERS’ betekent. Maar die consumenten zijn in de minderheid en vooral op het gebied van software heeft het tot onnodige Babylonische ict- verwarring geleid. Vooral omdat iedere ‘nieuwe’ software of innovatie maar een beperkte houdbaarheidsdatum heeft.
  • Vernieuwend bezig zijn en elkaar beconcurreren leidde zelfs tot ongekend consumentenleed. Het zette fabrikanten ertoe aan om z.g. gewilde producten goedkoper aan te bieden ten koste van de consumenten. Bedrog werd ook niet geschuwd. Ouder worden was immers ‘not done’ dus daar lag weer een markt open…

De massa nam het maar al te gretig op en bekommerde zich niet om politieke leiders en landbestuurders. Ze hadden immers ‘belangrijker’ zaken aan het hoofd. Het individu moest vooral worden ontwikkeld, zodat ze elkaar steeds meer voor de voeten konden en gingen lopen. Ze hadden het druk met kritiek op anderen, op alles wat niet perfect was volgens de geldende normen……………

In de afgelopen jaren waren de ZICHBARE (doch niet als zodanig herkende) LEIDERS: de media, de modekoningen, de actualiteitenprogramma’s, de (soms platvloerse) cabaretiers, de excentrieke kunstenaars, de organisatoren van popfestivals, chaotische zangidolen, de marktleiders,  goeroes van het meest waanzinnige aanbod, de seksindustrie e.d. ……….

Waarom?? Omdat ze groepen mensen achter zich weten te verzamelen en daarmee voldoen aan één van de kenmerken van een leider. Mensen wiens mening voor velen doorslaggevend is. Wiens levensstijl tot voorbeeldfunctie is verheven. Die goed zijn voor sappige schandaaltjes……..

Maar mensen die leiding hadden kunnen geven, in ieder geval als zodanig hadden moeten functioneren, hebben het volledig laten afweten of maakten zich aan ergerlijke misdaden schuldig. Dan heb ik het over leerkrachten, die ouderlijke ondersteuning moesten ontberen, te weinig gezag aan de dag legden en tot mikpunt van hun leerlingen werden; de politie, die kampt met onderbezetting, te weinig opgeleid wordt en niet kan rekenen op ruggesteun van hun meerderen; geestelijken van de R.K. kerk, die zich schuldig maakten aan kindermisbruik; ambtenaren die zich weinig tot niet bewust waren van het feit dat ze a-priori een dienstverlenende taak hadden en zich maar al te vaak schuldig maakten aan machtsmisbruik of gevoelig bleken voor omkoperij ……………
Ze hebben het begrip leiding geven volledig uitgehold! Ze schiepen een verkeerd beeld betreffende verantwoord leiderschap.

En dan nu het krachteloze optreden van onze Europese ‘Leiders’. Pas nu worden we wakker, nu we ons realiseren dat we financieel de pineut zijn.

WAT WETEN WE FEITELIJK VAN OF OVER VERANTWOORD LEIDERSCHAP?

Van wie hadden we dat moeten leren? Ouders? Leerkrachten? De samenleving? De politiek? Ongetwijfeld is daar nooit de aandacht aan besteed die het verdient!! Iedereen wil zo dolgraag aardig gevonden worden, populair zijn, en dat bereik je niet met ingrijpen of daadkrachtig optreden.

Kunnen we zonder Leiders? Aan welke verwachtingen moet een leider voldoen? Hoeveel tijd geef je een leider? Voor welke taken? Aan welke eigenschappen moet een leider voldoen? Over welke kennis moet een leider beschikken? Hoe controleer je het functioneren van een leider? Bij wie moet een leider zich verantwoorden? Wat maakt iemand sowieso tot een (goede) leider? Wie bepaalt dat?

Sta mij toe U enkele argumenten van willekeurige medeburgers te presenteren uit een onlangs opgestarte (internet) discussie over leiderschap:

·    Nederlandse overheid vestigt haar politiek op drie pijlers: deregulering, decentralisatie en privatisering. Deze begrippen staan voor vermindering van rijksregels, voor delegering van bevoegdheden aan lagere overheden en voor marktwerking. Het landsbestuur bouwt de verzorgingsstaat af en breekt met de illusie van de maakbare samenleving. Geleide economie vindt langzaam maar zeker zijn Waterloo.
·    Privatisering is zijn doel goeddeels voorbij geschoten. Tal van instituties en bedrijven hebben hun marktpositie weten te verstevigen, terwijl de consumentensoevereiniteit een wassen neus is gebleken, omdat het in de vrije markt ontwikkelde stelsel van vraag en aanbod voor geen consument meer valt te overzien.
·    Momenteel worden we voornamelijk bestuurd door mensen met bestuurlijke ambitie. In de praktijk lijkt het er vaak op dat het ze niet uitmaakt hóe ze besturen, áls ze maar besturen. Dat de rijken zich verrijken bewijst hun hebzucht. Maar zou “de massa” die nu als underdog door het leven gaat, anders reageren als men het voor het zeggen had?
De belangrijkste scheidslijn ligt volgens mij niet zozeer tussen rijk en arm, maar tussen “egoïsten die alleen aan zichzelf denken” en “mensen van goede wil die ook om zich heen kijken en aan een ander denken”. De fundamentele oplossing van onze problemen is een nieuwe mensheid.
·    De mensheid is grofweg in drie delen op te delen:
1 mensen die zich volledig bewust zijn van hun kunnen en de bijbehorende verantwoordelijkheid ten aanzien van de mensheid als geheel (1%?);
2 mensen die zich volledig bewust zijn van hun kunnen, maar niet van de bijbehorende verantwoordelijkheid voor de mensheid als geheel (1%?);
3 mensen die zich niet of nauwelijks bewust zijn van hun kunnen (98%?).Wat betekent dat voor de massa?
·    Voordat de landbouw zijn intrede deed in dit deel van de wereld, leefden hier -uiteraard- al mensen; laten we ze voor het gemak onze voorouders noemen.
Deze mensen hadden een religie waarin ze God definieerden als Moed en Liefde:
De Moed, om ZELF de verantwoordelijkheid te nemen voor hun eigen levens; voor alles wat ze zeiden, dachten, deden en voelden.
·    Dat we een systeem voor handel hebben is uiteraard een normaliteit, echter als het mensen aan gaat tasten is dit iets wat nooit de bedoeling mag zijn. De menselijke waardigheid en bestaan behoort niet een object te zijn van handel. Hier hoort de mens en de verantwoordelijkheid over zijn omgeving altijd in centraal te staan, anders is een systeem verwerpelijk en zal uiteindelijk ten val komen. De leiders horen hier primair verantwoordelijkheid voor te dragen, zij leiden in eerste instantie geen handel maar mensen. Als zij deze rol niet meer vervullen is de mens tot slaaf van zijn product verworden. Daar liggen de grenzen in mijn beleving.
·    De afwijkende situatie die ik signaleerde was het toepassen van een systeem van èchte democratie in een samenleving van een grote verscheidenheid aan individuen die kriskras door elkaar wonen, waardoor groepen inwoners niet meer als ‘groep met bepaalde behoeften’ zijn aan te duiden.
Voordat we bij de vraag aankomen of èchte democratie het antwoord is, moeten we volgens mij eerst nog de vraag beantwoorden waarom we bestuurlijke systemen nodig hebben.
·    We hebben vertegenwoordigde democratie nodig omdat we nooit met 16.000.000 Nederlanders over alle zaken kunnen beslissen. We hebben leiders nodig die alles in goede banen leiden, die goede regels maken, waar we mee kunnen leven (met de nadruk op leven en waarmee).
Iedere club heeft een bestuur, ieder team een leider, zelfs zelfsturende teams, als kan het leiderschap daar rouleren.
·    Ik wil graag terug naar de oorsprong van onze huidige samenleving en met name naar de oorsprong van het ontstaan van de gezamenlijke structuren. Als we namelijk weten waarom we voor bepaalde constructies hebben gekozen en als we weten wat onze werkelijke behoefte is (en niet onze door ‘zoals het nu eenmaal is’ gecreëerde behoefte), dan kunnen we gaan kijken naar welke gezamenlijke structuren ons het beste kunnen ondersteunen en pas daarna kunnen we gaan kijken hoe we die structuren kunnen realiseren..
·    Wil je echt terug naar de basis dan moet je beseffen dat we zoogdieren zijn. En iedere groep zoogdieren heeft een leider, dus waarom zouden we als mens anders zijn?
Heeft het iets te maken met onze cultuur? Nee, want alle culturen die er ooit bestaan hebben kenden leiders en besturen. Of het nu de oude Grieken, de Egyptenaren, Romeinen, Maya’s, Oosterse volken, Batavieren, Hunnen waren, er waren leiders en er was overleg.
Kortom, laat je door je idealisme niet verblinden, ga uit van de realiteit dat we zoogdieren zijn, kuddedieren, die leiding vragen en waar alfa mannetjes het voortouw nemen.
En ja, we maken ons geweldig druk over machthebbers, omdat we niet van macht houden, we streven naar machtsgelijkheid en dat maakt de aanwezigheid van besturen weer lastig. Aan de andere kant vinden we het weer makkelijk dat er besturen zijn, want dan kun je ergens de schuld neerleggen, heb je het zelf niet gedaan.
·    De meeste warmbloedige dieren leven in een vorm van groepsverbanden.
Bij vogels zijn geen typische leiders aan te wijzen. Vaak is zelfs geen sprake van een typische man – vrouw rolverdeling.
Intelligente zoogdiersoorten zoals dolfijnen en chimpansees kennen wel sociale structuren, maar vormen even vaak coalities met andere groepen. Net als mensen voeren zij dan ook wel eens oorlog tegen elkaar!
Er zijn ook zoogdieren, zoals leeuwen en gorilla ‘s, die in familiegroepen met 1 dominante man leven.
Kuddes of iets dergelijks komen vooral voor bij grote grazers en, op kleinere schaal, bij hondachtigen.
Maar, of het nu om gnoes, chimpansees of hondachtigen gaat; in tegenstelling tot wat biologen meer dan 100 jaar dachten, worden de meeste van die groepen geleid door de vrouwen!
Dat komt, doordat de vrouwelijke rangorden in die groepen veel stabieler zijn:
Een vrouw schuift alleen een plaatsje op in de richting van de top wanneer een hogere vrouw in de rangorde komt te overlijden.
De mannelijke rangorde is veel instabieler, omdat mannen zich eerst een plaats in de rangorde moeten zien te verwerven en vervolgens moeten ze regelmatig strijd leveren om erin te blijven.
 

Kortom: DE LEIDER laat zich nog niet makkelijk definiëren, maar de huidige ontwikkelingen vragen toch om een discussie die meer duidelijkheid schept.

Over resoundeffects

Mijn naam is Gabriele van Doorn, ik woon in Heerlen - Parkstad Z.Limburg. * mijn website is te vinden op: www.klank-kleur.nl/ * en U kunt me vinden op: http://nl.linkedin.com/in/gabrielevandoorn
Dit bericht werd geplaatst in Maatschappelijk en getagged met , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s