PUBERS!!

Dit artikel is ontstaan naar aanleiding van een op internet opgestarte discussie, waarin vragen worden opgeworpen over het gewelddadige gedrag van jonge mensen. De video’s en artikelen waar wij regelmatig door worden opgeschrikt.

“De stelling werd aldus geponeerd: De jeugd van tegenwoordig.

Mijn ouders en ook hun generatiegenoten hadden zo hun klachten over gedrag van ons babyboomers. Er is wezenlijk niet veel veranderd. Als je dit stukje lokaal nieuws leest besef je dat het overal gebeurt. Het enige verschil is dat je gefilmd wordt en als je ’t te bont maakt, zoals dit groepje lafaards, je wandaad binnen de kortste keren over de hele wereld bekend wordt.

De hamvraag is: Schieten wij tekort in onze opvoeding of is het opvoeden zo moeilijk dat nooit iemand wijs genoeg was om het goed te doen?’

En inmiddels is het daar tot een interessante gedachte-uitwisseling gekomen. Maar hier op mijn blog zou ik mijn eigen gedachten daarover nader willen uitwerken. Want naar mijn idee liggen de zaken niet zo simpel en is de stelling niet van meer van toepassing of zijn de huidige generaties niet meer vergelijkbaar met de generaties van voor 1940.

In de eerste plaats denk ik dat de naoorlogse generatie opgroeide onder invloed van de slechte en angstige ervaringen van hun ouders, die de tweede wereldoorlog mee gemaakt hadden.De tweede wereldoorlog was grimmiger en werd met meer geavanceerde wapens uitgevochten dan ooit eerder gebeurde. De aantallen doden logen er dan ook niet om. De Nazi’s zijn verantwoordelijk voor ruim 30.000.000 doden, bij de Japanners stond de teller op ruim 48.000.000. De wreedheden waartoe mensen in staat waren werden ook nog nooit eerder zo uitgebreid gedocumenteerd en onder de aandacht gebracht. Het kan niet anders dan dit van invloed is geweest op de naoorlogse generaties.

Vervolgens kregen we de flower-power generatie. Alles moest vernieuwd worden, terwijl alles al zo nieuw was en net uit de puinhopen van WO II herrezen. Alles mocht, van vrije sex tot aan de geestverruimende middelen toe. Tot voordien een onbekend fenomeen en het leek het toppunt van vrijheid. Deze zachte revolutie bloedde na enige tijd dood, maar of dat ook gold voor de gevolgen?

De technologische innovaties namen een hoge vlucht en zo gebeurde het dat jonge kinderen een tijdlang hun ouders en leerkrachten voorbijstreefden in het omgaan met computers, omdat deze jonge geesten veel opener stonden voor nieuwe ontwikkelingen, gevrijwaard van achterhaalde ballast. Zodoende vond er toch ongemerkt een verschuiving in de rolverdeling ouder-kind plaats.

De lezer kan zelf wel verder invullen wat er allemaal in sneltreinvaart op ons afkwam, van magnetron tot aan mobieltjes
·    iedereen een auto voor de deur, ten koste van speelruimte voor de kinderen
·    24 uur per dag TV  – moeilijk om nog met iets origineels te komen
·    24 uur internet – mogelijkheid je verschuilen achter een gefantaseerd imago
·    We krijgen van overal informatie binnen maar weten weinig over vele dingen in de wereld
·    Ieder kind groeit op met zijn eigen mobiel, allerhande apps en er is weinig tot geen controle op de toepassing en gebruik ervan
·    stortvloed aan reclameboodschappen, normen en waarden vervagend
·    videogames en de mogelijkheid je te bewegen in een virtuele realiteit
·    vakanties naar verre bestemmingen, soms meerdere keren per jaar
·    een steeds meer op materieel gewin gerichte maatschappij
·    Kinderen worden gebruikt voor gewin, vermaak en goedkope TV-programma’s
·    Regelgeving maakt nauwelijks indruk en van handhaving is amper sprake
·    Kinderen worden veel te snel volwassen.

Onze pubers zijn niet meer met welke voorgaande generatie te vergelijken. Ligt het aan de opvoeders, aan de maatschappij of aan het tijdsbeeld? Zijn de kinderen die geboren worden wezenlijk anders dan voorheen?

Toen mijn kinderen in de pubertijd kwamen had ik van een hoop van de bovenstaande punten geen last. Er was één TV die in de zitkamer stond en één PC waar ik voor het grootste gedeelte op werkte. Internet stond nog in de kinderschoenen en ik had zicht op alles wat er er gebeurde of waar ze mee bezig waren. We hadden alleen nog maar vaste telefoon en een afwasmachine wilde ik niet. Afwassen was nog altijd de mogelijkheid om samen te zingen en inhoudelijk op de tekst in te gaan. Dit maakte het voor ouders een stuk gemakkelijker ……….

Volgens mij leg je de eerste drie jaren een belangrijke basis wat betreft basale veiligheid, gezinsstructuur, orde, rust, regelmaat en reinheid (de 3 belangrijke r’s) Tot hun achtste krijgen ze in zekere mate positionering ten opzichte van het maatschappelijke gebeuren van huis uit mee en daarna blijf je corrigeren wat de omgeving aan invloed oplegt. Tussen drie en acht geef je ze een levensbeschouwing, culturele ondergrond en in mindere mate politieke voorkeur mee. Opvoeden is bij mij pas gestopt toen ze rond hun twintigste uitvlogen om te gaan studeren, tot zolang blijf je in discussie over alles en nog wat………

Tussen 3 en 8 heb ik de invloed van school als experimenteren ervaren ten koste van ‘mijn normen en waarden’. We hebben thuis veel gezongen, maar dan de liedjes van ‘kun je nog zingen, zing dan mee’. Ouderwetse liedjes die bij verschillende generaties bekend waren en didactisch uitstekend in elkaar zaten. Wanneer je de nieuwe liedjes hoorde van school dan vielen je af en toe de klompen van je voeten. Ook dat kinderen ‘politiek bewust gemaakt werden’ op veel te jonge leeftijd……… zo kan ik nog wel even door gaan.

Mijn ervaring is dat je een puber wel aanvoelt, maar dat je niet mag laten blijken dat je ze begrijpt. Pubers willen niet begrepen worden want ze zijn druk doende om de navelstreng door te bijten.
Het is de tijd dat ze zich afzetten tegen al dat uniforme gedoe, maar als je ze bekijkt dragen ze bijna allemaal dezelfde uniformen: gebleekte spijkerbroeken, T-shirtjes met teksten, houthakkershemden, bodywarmers, piercings enz….🙂 En ze raken geïrriteerd als je ze daar opmerkzaam opmaakt want je begrijpt ze niet. Dat wordt als stelling geponeerd.🙂. Punt, einde discussie.

Wat ik ze wel duidelijk maakte is dat hun gedrag consequenties voor de ouders kan hebben. Ze wisten ook dat ik daarom een aansprakelijkheidsverzekering had voor het geval ze bij anderen iets kapot maakten. Fouten maken is niet erg, maar er stond wel herstelplicht tegenover. Wat ik nooit gezegd heb is: “zoiets doet mijn kind niet’. Maar al te goed was ik me ervan bewust dat ik niets kon garanderen zodra ze uit mijn zichtwijdte waren.

Dit alles was toentertijd nog haalbaar omdat de invloed van buitenaf beduidend minder was en de kinderen binnen reikwijdte bleven, wanneer ze iemand belden, uitgingen, naar een TV programma keken of het internet opgingen.

Nu is het voor alle betrokkenen een stuk moeilijker geworden ondanks dat ons dagelijks leven ogenschijnlijk makkelijker wordt gemaakt door allerhande apparatuur, de wereld kleiner lijkt en vrijheid onbegrensd.  Maar ik ben blij dat ik mijn kinderen veilig door de puberteit heb gekregen en wacht af hoe mijn kleinkinderen zich later opstellen.

Je kunt technische vooruitgang niet terugdraaien maar je kunt wel leren er beter mee om te gaan en daar is tot op heden geen gebruiksaanwijzing voor. Hopelijk krijgen pubers dan weer de gelegenheid om ‘normaal’ te puberen zoals wij dat konden doen. Met dezelfde overzichtelijke generatieconflicten.

Over resoundeffects

Mijn naam is Gabriele van Doorn, ik woon in Heerlen - Parkstad Z.Limburg. * mijn website is te vinden op: www.klank-kleur.nl/ * en U kunt me vinden op: http://nl.linkedin.com/in/gabrielevandoorn
Dit bericht werd geplaatst in Maatschappelijk en getagged met , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s