EGYPTE, wat nu?

Egypt demonstrateNet als zoveel andere mensen heb ik de gigantische demonstraties in Egypte gevolgd, deels met bewondering, deels met zorgen over wat hierna zou volgen. Die avond dat het gestelde ultimatum afliep -waarin een democratisch gekozen president tot aftreden werd gesommeerd-, volgde ik onder meer de gesprekken bij B&K. Daar hoorde ik dat ik met mijn bezorgdheid niet alleen stond. De voorgeschiedenis is ook iedereen bekend, maar de eigenlijke oorzaak is dank zijn westerse bemoeienis en media spektakel omgebogen naar het begin van de “Arabische lente”.

Uiteindelijk ontstond de eerste demonstratie uit onvrede tegen de exorbitante verhoging van de graanprijzen, die het hoofdvoedsel van een arme bevolking vormt en nu onbetaalbaar dreigde te worden. Maar in het westen werd deze manifestatie meteen ge(mis)bruikt, kreeg het de naam Arabische lente en werd er ook meteen links en rechts van alles bij betrokken, al dan niet onder invloed van buitenstaanders.

Het is deze wereldwijde bemoeienis, het zoeken naar excuses om buitenlands ingrijpen te rechtvaardigen, het stigmatiseren, het propageren voor eigen doeleinden dat mij niet lekker zit. Maar in plaats van u op te zadelen met mijn onderbuikgevoelens geef ik u liever de deskundige analyse van Afshin Elian, onze Midden-Oosten deskundige en één van mijn meest betrouwbare informatiebronnen.

Democratie in Midden-Oosten: het recht op een hel naarAfshin_Ellian keuze

door Afshin Ellian 3 jul 2013

Het Midden-Oostenbeleid van het Westen moet drastisch veranderen. Niet langer moet de nadruk liggen op de stembus, maar vooral op de rechtsstaat en de mensenrechten. De beginselen die moeten worden geïnstitutionaliseerd zijn: een onafhankelijke, onpartijdige rechter, vrouwenrechten, corruptiebestrijding, rechtsgelijkheid, rechtszekerheid, de bescherming van minderheden, vrouwenrechten, vrijheid van meningsuiting et cetera. De wil van het volk heeft de regio weinig goeds gebracht.

De Amerikaan Francis Fukuyama kondigde na de val van de Berlijnse muur de absolute overwinning van de liberale democratie aan. De liberale democratie zou in een hegeliaanse context het einde van de geschiedenis inluiden.

Het laatste bolwerk van het totalitarisme in Europa was ten val gebracht en daarmee had het westerse kapitalisme gewonnen. Fukuyama’s triomfalisme was onbegrensd.

Niet alleen in Europa maar wereldwijd zou de mensheid zich vrijwillig onderwerpen aan de liberale democratie, met de daarbij horende economische structuur – namelijk het kapitalisme.

WTC_holePolitieke islam Zelfs de aanslagen van 9/11 waren voor Fukuyama geen aanleiding om zijn theorie over het einde van de geschiedenis te herzien.

Op 9/11 verklaarde een groep moslims het einde van de geschiedenis de oorlog. De politieke islam representeerde een nieuwe vorm van totalitarisme. Wat heeft de liberale democratie dan gewonnen? En over welke mensheid hebben we het?

De Amerikaanse oorlog in Irak tegen Saddam Hussein bracht een burgeroorlog voort die nog steeds bezig is. Elke week worden in Irak aanslagen gepleegd.

Verboden thema’s

  • De vrijheid van vrouwen wordt er ingeperkt. Er is wel vrijheid van meningsuiting, maar niemand mag traditie of religieuze zaken kritiseren. Vanzelf is er een soort conformisme tot stand gekomen waarbinnen flink wat thema’s verboden zijn.
  • Irak is een instabiel land. De liberale democratie is er ver te zoeken.
  • Afghanistan, dat is ook geen vrolijk verhaal. Het land zit klem tussen miljoenen Taliban die uit zowel Afghanistan als uit Pakistan komen. Elke onderhandeling met de Taliban is een stap naar de beperking van vrijheden. Ondanks de aanwezigheid van de internationale troepenmacht in Afghanistan is van een liberale vrije samenleving geen sprake.

Groene Beweging       Natuurlijk leven Afghanen onder aanzienlijk betere condities vergeleken met het Talibantijdperk. Maar ook Afghanistan is een instabiel gevaarlijk land, waar wekelijks doden en gewonden vallen. Het is en blijft een oorlogsgebied.

De Groene Beweging in Iran was de enige sterke stroming in het Midden-Oosten die when-nothing-goes-rightnaar een soort liberale democratie streefde. In 2009 werd de Groene Beweging onderdrukt. En nu nemen ze in Iran genoegen met president Rohani die een klein beetje vrijheid wil toestaan: de jongens mogen zich weer mooi gaan kleden en de zedenpolitie zal minder streng zijn. Of de politieke gevangenen worden vrijgelaten, weet niemand.

Gewapende conflicten

  • Van ‘weg met de dictator’ naar ‘lieve dictator geef ons een beetje vrijheid’. En het regime? Dat is een terroristische organisatie die in en buiten Iran dood en verderf zaait. Zie Syrië.
  • Ach, de Syrische doden spreken boekdelen. Het Syrische volk streeft niet naar een liberale democratie. Voorlopig is Syrië de arena van een wrede burgeroorlog.
  • Uit deze burgeroorlog zullen andere gewapende conflicten worden geboren. Het is bijna beledigend tegenover zo veel doden en gewonden om hier over de idealen van een liberale samenleving te spreken.

Vertrek           Egypte heeft een onbekwame fundamentalistische president die door Egyptenaren zelf aan de macht is gebracht. En nu willen ze hem afzetten. Als de Egyptenaren president Morsi kunnen afzetten, dan is de vraag of er überhaupt een gekozen president in Egypte kan regeren.

De volgende president kan weer door de massa van Moslimbroeders tot vertrek worden gedwongen. Ook Egypte dreigt in een burgeroorlog terecht te komen. De fundamentele vraag is of de democratie een zinvolle staatsvorm is voor Midden-Oosterse landen.

Blasfemie        Heeft stemmen zin als de gekozen persoon de tegenstanders uit het landsbestuur en de rechterlijke macht wil elimineren?

Deze blasfemische vraag wil ik scherp formuleren: is de democratie, gelet op de culturele en economische condities van sommige volkeren, een geschikt politiek regime? Het empirische antwoord luidt: nee, niet voor iedereen.

Wat moet het westerse beleid dan zijn? Moeten westerse landen niet langer de democratie propageren in het Midden-Oosten? Moeten ze despoten aan de macht brengen?

floridapanther2422Mensenrechten       De democratie in het Midden-Oosten betekent nu zo ongeveer: het recht op een hel naar keuze. Het heeft geen zin meer om in de Arabische islamitische landen een democratisch regime, gebaseerd op periodieke verkiezingen, als uitgangspunt te nemen. Maar het Westen moet ook de tirannie niet als vertrekpunt nemen.

Wat zit daartussen? De rechtsstaat en de mensenrechten. Het Westen moet zich richten op het institutionaliseren van de beginselen van de rechtsstaat en de mensenrechten. Deze institutionalisering brengt een cultuur voort die het volk naar een democratisch regime zal bewegen.

Over resoundeffects

Mijn naam is Gabriele van Doorn, ik woon in Heerlen - Parkstad Z.Limburg. * mijn website is te vinden op: www.klank-kleur.nl/ * en U kunt me vinden op: http://nl.linkedin.com/in/gabrielevandoorn
Dit bericht werd geplaatst in Politiek en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op EGYPTE, wat nu?

  1. Nog afgezien van het feit, beste Gerard en resoundeffects, dat de term een contradictio in terminis is. Overigens ben ik van de mammoetwetgeneratie (is eind jaren 60 begonnen) en ken ik zowel de verlichting als het despotisme uit de geschiedenislessen. Pluimpje voor mijn geschiedenisleraar destijds hoewel ik geen examen in het vak heb gehad.

  2. Gerard Bik zegt:

    Waar is toch het Verlicht Despotisme gebleven?

    • Ik vrees dat de generatie van nu -na de invoering van de Mammoetwet en verdere versimpeling van het onderwijs- niet eens meer de term kan begrijpen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s