DE WEG TERUG…..

Na vijf wAtrium1eken ziekenhuis werd ik goed genoeg bevonden om weer naar huis te kunnen. Min of meer was ik hier wel naar toe voorbereid, toch kon er nog altijd wel iets misgaan…… Maar nee, de verschillende operatiewonden werden goedgekeurd, de hoeveelheden nietjes hielden alles op zijn plaats en zo kon ik mijn boeltje beginnen in te pakken; vrienden en familie op de hoogte brengen, de patiëntenoverdracht in ontvangst nemen, de benodigde recepten gaan ophalen en kreeg ik een lijst met nieuwe, controlemomenten. Telefonisch kon ik al afspraken maken met de wijkverpleging om diezelfde avond al langs te komen, de thuiszorg om me de volgende dag al te komen poetsen en was het wachten op mijn jongste zoon om mijn verblijf af te ronden.

Zodoende kwam mijn jongste na zijn werk met rolstoel naar de Atrium4afdeling om mij met bagage en krukken op te laden. Na de benodigde recepten te hebben opgehaald en de taxi naar huis te hebben geregeld, besloten we ons avondeten alvast te nuttigen in het Wevertje, het atrium-restaurant. Een beetje raar gevoel om zoveel weken op deze plek af te sluiten en mijn huis opnieuw te betrekken.

Atrium3Vooral omdat ik nog steeds ‘onder invloed’ van medicijnen ben, naast de bloedverdunners en de insuline helaas ook de morfine. Zonder gaat nog niet, want dan ga ik tegen het behang van de pijn. Van deze pijn ben ik zo’n 12 kg afgevallen en alles slobbert om mijn lijf. Wel heb ik na de eerste bypass operatie in mijn linkerbeen besloten om te stoppen met roken. Er is een totaal nieuw ader-net werk aangebracht voor een betere doorbloeding vanaf de linkerlies. Inmiddels heb ik al vijf weken niet meer gerookt in het ziekenhuis, doch deze keer ben ik echt gemotiveerd om dit vol te houden, ook uit respect voor de inzet van de chirurgen.

Thuis ga ik beginnen de dagelijkse hoeveelheid morfine af te bouwen, terwijl ik besef dat het niet gemakkelijk zal zijn dank zij diverse andere ontwenningsverschijnselen van de nicotine met de overige sigaret verslavende middelen en het ‘opruimen’ van de diverse toegediende narcosemedicatie…….

De acceptatie dat mijn rechterhand zonder gevoel voorlopig waardeloos is te zijn en ik steeds meer met mijn linkerhand zal moeten doen….. Daarvoor zal ik eindelijk weer poes Liesje kunnen aaien en knuffelen.

Ben ik eindelijk een heel eind uit de buurt van de operatie-kamer en deAtrium5 uitslaapkamer waar ik een hoop angst heb moeten beheersen, onder controle krijgen…… Ik zal helemaal opnieuw moeten leren lopen om mijn lijf op anderhalve voet weer uit te balanceren.

Mijn jongste zoon blijft de eerste dagen bij me logeren om de overgang te vergemakkelijken… zodat ik weer mijn draai kan vinden….

Atrium2Mijn voet wordt voorlopig verzorgd door de verpleegkundige, die voorlopig mij ’s avonds ook de lange termijn (24 uur )insulinespuit zet.

Voor de huisarts blijven de krammetjes, die vroeg of laat eruitmoeten……..
Mijn zoon heeft inmiddels de meeste asbakken en rookspullen verstopt, uit huis verwijderd……

Over resoundeffects

Mijn naam is Gabriele van Doorn, ik woon in Heerlen - Parkstad Z.Limburg. * mijn website is te vinden op: www.klank-kleur.nl/ * en U kunt me vinden op: http://nl.linkedin.com/in/gabrielevandoorn
Dit bericht werd geplaatst in Zienswijzen en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op DE WEG TERUG…..

  1. Tiny zegt:

    Tjeee meisje!!! en wat ongelofelijk knap van jouw om nu te stoppen met roken zeg! ik ben trots op jouw inzet en die van Olof! petje af voor jouw zoon…Nu opwaarts meid! heel veel sterkte ermee xxx

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s