Erfenis uit een rijk verleden (2)

Helaas is het de koele, van alle fantasie gespeende visie van de stotterende en zwak ter been zijnde zoon van een hofarts aan het Macedonische hof , die tot laat in de middeleeuwen van kracht bleef.
Aristoteles was de eerste stoere verzamelaar van de wetenschap, maar ook degene die in zijn ‘codificatie’ tegen alle filosofen en tegen alle leermeesters van zijn wetenschap aan heeft getrapt.

In zijn generaliserende conclusies hebben zich juistheid met fouten vermengd. De logica was zijn denkleer en op streng systematische wijze legde hij  regels  op die de mens
in zijn denken moet volgen om tot de juiste gevolgtrekking te komen.

Men heeft Aristoteles de Vader van de Logica genoemd, doch die eer komt feitelijk Socrates toe.   Aristoteles is mijn inziens de Vader van de Beperking.                    Hij heeft de wetenschappelijke bewijsvoering teruggebracht tot vaststaande, algemeen geldende begrippen; begripsbepalingen ingedeeld en onderscheid aangebracht door ze naar klasse en soort in te  delen.  Veel verslagen van historische gebeurtenissen werden door hem verwezen naar het rijk der mythen en bestempeld tot fictie.  Voor Plato had de mythe wel degelijk een functie en wel, om een waarheid mee te delen, die op een andere wijze moeilijk kon worden overgebracht.

Aristoteles echter ontkende dat mythen feiten bevatten en bestempelde mythen kortweg als onweten­schappelijk en hij kan daarom even zo goed beschouwd worden als de grondlegger van de Grote Ontkenning, die het mensdom voor meer dan 2000 jaar in onwetendheid omtrent zichzelf, zijn afkomst en zijn leefwereld zou storten.

Hij verbande de mythe naar de literatuur en benutte de mythe als een mogelijkheid om de spanningen  –ontstaan door het ontkennen van de historische waarheid– te verlichten. Dank zij Aristoteles diende de mythe nog slechts als psyschocatharsis, de emotionele
bevrijding door middel van treurspelen om de onrust vanuit het onderbewuste
geheugen te kanaliseren en te ‘verklaren’.

Zowel het Christendom als de Islam stonden onder invloed van het Aristotelianisme en      – naast de religieuze dogma’s en zware kerkelijke censuur – werd de menselijke geest eveneens gekluisterd door de wetenschappelijke dogma’s van Aristoteles tot aan de tijd
van Tycho de Brahe en Johannes Keppler.

Het is te danken aan de verschillende geheime genootschappen zoals de Tempeliers, de Maltezer Orde en vooral de Aloude Mystieke Orde Rosae Crusis (AMORC) dat veel van de oude, geheime kennis bewaard kon blijven en dat hele archieven via ondergrondse
bewegingen voor vernietiging gespaard werden. Daarvoor hebben vele mensen hun
leven gegeven, achtervolgd en uitgemoord door de legers van de diverse Pausen.
Bij tijd en wijle lukte het vooral de Rozenkruisers Orde (niet te verwarren met
de vele Rozenkruisers genootschappen en aanverwante groeperingen) om  -praktisch
onder de neus van de door Rome beheerste machthebbers- hun kennis
gecodificeerd te verbreiden en als het ware ‘schaduwarchieven’ aan te leggen.

Als Alchemisten waren zij zogenaamd op zoek naar de formule om lood te veran­deren in goud. Veel (Rozenkruisers) Alchemisten wisten zich goed ‘verstopt’ tussen andere zich alchemisten noemende kwakzalvers en konden middels versluierde formuleringen een groot deel van de geheime kennis en wetenschappen behoeden voor vernietiging.

Een andere ideale ‘verstopplaats’ was de literatuur. Sir Francis Bacon schreef onder de naam Christian Rosen­kreutz het -nu internationaal beroemde- boek “Fama Fraternalis”. Door de ontdekking van de geheime code in dit manuscript en de verschillende erkende geschriften over geheime codes, ontdekte men verder dat Bacon de beroemde toneelstukken schreef, die toegedicht werden aan degene, die ze opvoerde: Shakespeare! Onderzoeken van de originele manuscripten gaven niet alleen de naam en titels van Bacon vrij, maar ook de Rozekruisers- en Baconsymbolen werden als watermerken in het papier en de stukken gevonden.

Een andere Rozekruiser gebruikte eveneens de literatuur om zijn lezers in zeer populaire vorm vertrouwd te maken met bepaalde principes en mogelijkheden: Jules Verne! Evenals Plato gebruikte hij de mythe, de fictie om mensen met bepaalde kennis in aanraking te brengen.

Het verstoppen en verbergen van de enige, ware kennis behoorde eveneens tot de Rozekruisers’ ervaring en erfenis uit het Oude Egypte. Dat zulks nodig was werd helaas mar al te vaak bevestigd!

  1. Sir Francis Bacon, Baron  Verulan, Burggraaf St. Albans (1561-1626) was engels staatsman, filosoof en rechtsgeleerde;
    hij bekleedde hoge posities onder Elisabeth I en koning Jacobus I. en was de grondlegger van het empirisme in de moderne filosofie. Hij  beschouwde ervaring als de enige, zuivere bron van kennis, inductie (redenering waarbij uit kennis of waarneming van een aantal gevallen conclusies worden getrokken) als de juiste kennismethode. Zijn meest bekende publicatie onder eigen naam: Novum Organon, het Nieuwe Werktuig.

Een reactie op Erfenis uit een rijk verleden (2)

  1. Seo Pressor zegt:

    After reading your blog post I browsed your website a bit and noticed you aren’t ranking nearly as well in Google as you could be. I possess a handful of blogs myself and I think you should take a look here: http://seopressors.org You’ll find it’s a very nice tool that can bring you a lot more visitors. Keep up the quality posts

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s